Πέθανε χθες σε ηλικία 62 χρόνων ο δημοσιγράφος Θανάσης Ηλιοδρομίτης.
Είχε σπουδάσει στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστήμιου Πατρών.
Εργάστηκε για χρόνια στον «Ριζοσπάστη», στο «Mega» και στην «Ημερησία».
Ακολουθεί ένα μικρό δείγμα της γραφής του, από ανάρτησή του πριν από έξι μέρες: «Εκεί στον τρίτο όροφο του παραρτήματος του Ιπποκράτειου που πηγαίνω συχνά-πυκνά βρίσκομαι συνέχεια αντιμέτωπος με τον ανθρώπινο πόνο, την ασθένεια, την αδυναμία του ανθρώπου απέναντι στο πεπρωμένο. Ταυτόχρονα, όμως, συναπαντώ και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την υπομονή απέναντι στον πόνο, το τρεχαλητό των γιατρών και των νοσοκόμων, την ιώβεια υπομονή τους, αλλά κυρίως την αυταπάρνησή τους να προκάμουν να γιατροπορέψουν όλους τους αρρώστους.
Κι εγώ χαμένος κάπου στη μέση, με τα πόδια να φλογίζονται σαν να πατάνε στα κάρβουνα, να περιμένω πότε την αιμοληψία για τις εξετάσεις, πότε τις φιάλες του αίματος και του σιδήρου για να ανεβάσω λιγάκι τον αιματοκρίτη που κολλάει συχνά-πυκνά στο 22… Και δίπλα μου η κυρία που περιποιείται την άρρωστη μάνα της και κοιτάζει το ρολόι. Στις 2 θα πρέπει να φύγει να τρέξει να πλύνει πιάτα στη λάντζα, να ξαναγυρίσει το σούρουπο. 20 ευρώ είναι αυτά, τα έχει τόσο ανάγκη. Η ηλικία της αλλά και η ασθένεια της μάνας της δεν της αφήνουν μεγάλα περιθώρια για κάποια πιο σταθερή δουλειά. Ανθρώπινες στιγμές, καθημερινές. Τόσο διαφορετικές από τη βουή της λεωφόρου, από τα τρεχαλητά των γιάπηδων, των ανθρώπων του μεροκάματου, των νεαρών που σφύζουν από υγεία και όνειρα…».
