Ποτέ δεν θα ανεχθούµε να µας στηρίζουν οι “νταβατζήδες”», δήλωνε από το βήµα της Βουλής, πριν από τις εκλογές του 2015, ο νεαρός αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ και εκκολαπτόµενος πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας.
Ήταν η περίοδος που διαρρήγνυε τα ιµάτιά του ότι το κόµµα του, που είχε ως µότο τη φράση «πρώτη φορά Αριστερά», θα πολεµήσει τη διαπλοκή, που ευθύνεται για τα δεινά του τόπου.
Ο νεαρός Αλέξης, ο οποίος από γόνος αστικής οικογένειας κατασκευαστών, που µεσουράνησε επιχειρηµατικά την περίοδο της επταετίας, ανδρώθηκε µε τις ιδέες της «επαναστατικής γυµναστικής» στην ΚΝΕ και τις καταλήψεις, χρησιµοποιούσε στη ρητορική του µε ιδιαίτερη πειθώ, µεθοδικότητα και στρατηγική τους δύο βασικούς µύθους που είχε χτίσει η Αριστερά στη Μεταπολίτευση.
Οτι δηλαδή τα ΜΜΕ ήταν στα χέρια της ∆εξιάς και η διαπλοκή πολιτικής και επιχειρηµατικής εξουσίας ήταν το προνοµιακό της πεδίο.
Ο Αλέξης Τσίπρας, αν και γνώριζε την ιστορική πραγµατικότητα, επέλεγε να τη διαστρεβλώνει.
Ηδη από τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης όσοι δεξιοί εκδότες και επιχειρηµατίες δεν ακολούθησαν τις επιταγές της «αλλαγής» του αείµνηστου Ανδρέα, του πολιτικού που τόσο του αρέσει να µιµείται, «συµµορφώθηκαν» ακόµα και µε την παρέµβαση της τροµοκρατίας, που φρόντισε να βγάλει από τη µέση τους «επίµονους δεξιούς», αλλά και να «παραδειγµατίσει» όσους δεν συντάσσονταν µε τη νέα τάξη πραγµάτων.
Πηγή: parapolitika.gr
