Η δεύτερη τροποποίηση του Συντάγματος των ΗΠΑ αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για πολλούς ανθρώπους που ταυτίζουν την αμερικανική ιστορία με το δικαίωμα να φέρουν όπλα.
Η δεύτερη τροπολογία του Αμερικανικού Συντάγματος υιοθετήθηκε το 1791 και έχει επηρεαστεί από το Αγγλικό Δίκαιο και τη Χάρτα των Δικαιωμάτων του 1689.
Η τροπολογία εγγυάται το δικαίωμα στην οπλοκατοχή, αλλά και στην συγκρότηση ομάδων πολιτοφυλακής, όπως αναφέρει ρητά το αμερικανικό Σύνταγμα.
Κάτι τέτοιο είχε κριθεί αναγκαίο από τους πρώτους αποίκους για την προστασία της ζωής, της απώθησης οποιασδήποτε εισβολής, αλλά και για την άμυνα εναντίον του οποιαδήποτε τυραννικού καθεστώτος που θα επιχειρήσει να καταλάβει την εξουσία στις ΗΠΑ.
Βάσει των αποφάσεων του 2008 και του 2010 του Ανώτατου Δικαστηρίου η ερμηνεία της Τροποποίησης δεν αμφισβητεί το δικαίωμα στην οπλοφορία για νόμιμο σκοπό, όπως η προστασία της ζωής εντός της κατοικίας. Παράλληλα, αποσύνδεσε το δικαίωμα της οπλοφορίας από τη δημιουργία σωμάτων πολιτοφυλακής.
Η συγκεκριμένη τροποποίηση δεν επιτρέπει την εφαρμογή των μέτρων που έχουν εγκριθεί σχετικά με τους ελέγχους για την οπλοκατοχή, αφήνοντας ανοιχτά πολλά παράθυρα για το ποιος δικαιούται να αποκτήσει όπλο και υπό ποιες συνθήκες.
Το κίνημα αυτό της οπλοκατοχής, που είναι απόλυτα συνταγματικό φυσικά, έχει υποστεί βέβαια σφοδρή κριτική, ιδιαίτερα κάθε φορά που συμβαίνει ένα μακελειό με πυροβολισμούς.
Το ενδιαφέρον είναι ότι όλοι οι υπέρμαχοι της οπλοκατοχής έχουν υιοθετήσει το γνωστό ρητό των Αρχαίων Σπαρτιατών «Μολών Λαβέ», και το αναγράφουν παντού, ως ένδειξη τιμής τόσο στην ιστορία των Σπαρτιατών όσο και στην δική τους συνταγματική και πολιτική ιστορία.
