Τα τελευταία χρόνια, η Κίνα έχει αυξήσει στο έπακρο την στρατιωτική και πολιτική παρουσία της στον εναέριο χώρο γύρω από μία ομάδα ακατοίκητων νησιών στην Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας.
Η τακτική της Κίνας στο θέμα νησιών τα οποία διεκδικούνται από το Πεκίνο και το Τόκυο είχε πάντα δύο άξονες: την πίεση στην Ιαπωνία από τον αέρα και την θάλασσα.
Τα νησιά, το “μήλον της έριδος”, τα οποία αποκαλούνται Σενκάκου στα ιαπωνικά και Ντιαόγιου στα κινεζικά, βρίσκονται υπό ιαπωνική διοίκηση.
Το Πεκίνο, στα πλαίσια της στρατηγικής του, στέλνει στρατιωτικά αεροσκάφη, που πραγματοποιούν εκατοντάδες εξορμήσεις στην περιοχή. Το γεγονός αυτό αναγκάζει τις Δυνάμεις Αυτοάμυνας της Ιαπωνίας να χρησιμοποιούν τα δικά τους καταδιωκτικά αεροσκάφη χωρίς διακοπή, σχεδόν όλο το εικοσιτετράωρο
Παρατηρητές επισημαίνουν ότι η συγκεκριμένη τακτική, που απομυζά την ισχύ του ανθρώπινου προσωπικού και του εξοπλισμού των Ιαπώνων, ενέχει μεγάλο κίνδυνο και για την ίδια την Κίνα.
Από το 2012, όταν η Ιαπωνία εθνικοποίησε τα νησιά και μέχρι το τέλος του ίδιου έτους, το Πεκίνο είχε αποστείλει 428 σκάφη της ακτοφυλακής στα ύδατα της συνορεύουσας ζώνης με τα νησιά, σε μια περιοχή μεταξύ 12 και 24 ναυτικών μιλίων από τα Σενκάκου.
Από το 2013 μέχρι το 2018, 720 σκάφη της κινεζικής ακτοφυλακής περιπολούσαν σε αυτά τα νερά. Το 2020, 1.157 τέτοια σκάφη βρέθηκαν στη συνορεύουσα ζώνη των νησιών. Η αύξηση είναι μεγαλύτερη του 5% από το 2019 και σχεδόν τριπλάσια από το 2012.
Οι δύο χώρες έχουν συμφωνήσει από τον Ιούλιο να επαναλάβουν τον διάλογο για τα νησιά, ωστόσο, μέχρι σήμερα η μεγάλη και αμοιβαία έλλειψη εμπιστοσύνης δεν έχουν επιτρέψει κάτι τέτοιο.
