Η παγκόσμια ασφάλεια εισέρχεται επίσημα σε μια νέα, σκοτεινή και εξαιρετικά ασταθή εποχή, με τη Μόσχα να καθιστά απολύτως σαφείς τις στρατηγικές της προθέσεις. Σε μια χρονική συγκυρία όπου οι ιστορικές συνθήκες ελέγχου των όπλων καταρρέουν, ο Βλαντιμίρ Πούτιν απευθύνθηκε στις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, στέλνοντας ένα κρυστάλλινο και ταυτόχρονα ανατριχιαστικό μήνυμα ισχύος προς τη Δύση και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το διακύβευμα δεν είναι πλέον απλώς ο συμβατικός πόλεμος, αλλά η απόλυτη κυριαρχία στο πεδίο του πυρηνικού τρόμου.
Ενιαίο ψηφοδέλτιο και μονοσταυρία: Η απόλυτη αλλαγή στον εκλογικό νόμο
Με αφορμή τους εορτασμούς για την «Ημέρα του Υπερασπιστή της Πατρίδας», ο επικεφαλής του Κρεμλίνου επέλεξε να μην αναλωθεί σε εθιμοτυπικές, πολιτικές δηλώσεις, αλλά να θέσει ωμά το δόγμα επιβίωσης και κυριαρχίας της Ρωσίας. Το μήνυμά του ήταν κάθετο και αδιαπραγμάτευτο: η ανάπτυξη και η ενίσχυση των πυρηνικών δυνάμεων της χώρας συνιστά πλέον την απόλυτη, «ύψιστη προτεραιότητα» της κρατικής μηχανής.
Η Πανίσχυρη «Πυρηνική Τριάδα» και η Στρατηγική Αποτροπή
Ο Ρώσος ηγέτης δεν άφησε κανένα περιθώριο παρερμηνειών σχετικά με το πού θα κατευθυνθούν οι εθνικοί πόροι τα επόμενα χρόνια. Όπως δήλωσε κατηγορηματικά, η περαιτέρω ανάπτυξη της λεγόμενης «πυρηνικής τριάδας» αποτελεί τον μοναδικό δρόμο που εγγυάται την απόλυτη ασφάλεια της Ρωσίας, διασφαλίζοντας την αποτελεσματική στρατηγική αποτροπή και την ισορροπία δυνάμεων σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Ζελένσκι: «Ο Πούτιν ξεκίνησε τον Γ' Παγκόσμιο - Καμία παράδοση εδαφών»
Η συγκεκριμένη τριάδα δεν αποτελεί ένα θεωρητικό κατασκεύασμα, αλλά την πιο καταστροφική πολεμική μηχανή που διαθέτει το Κρεμλίνο. Απαρτίζεται από τρεις αμείλικτους πυλώνες: τους χερσαίους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, τα υπερσύγχρονα υποβρύχια που φέρουν βαλλιστικούς πυραύλους στα βάθη των ωκεανών, και τον στόλο των στρατηγικών βομβαρδιστικών αεροσκαφών. Αυτό το ατσάλινο τρίπτυχο αποτελεί τον σκληρό πυρήνα της ρωσικής απειλής, ικανό να επιφέρει ανυπολόγιστο, ασύμμετρο χτύπημα σε οποιοδήποτε σημείο της υδρογείου, σε χρόνο μηδέν.
Η Κατάρρευση των Συνθηκών και η Σύγκρουση με την Ουάσιγκτον
Το βαρυσήμαντο αυτό διάγγελμα έρχεται στην πιο κρίσιμη, ίσως, γεωπολιτική καμπή των τελευταίων πενήντα ετών. Μόλις στις αρχές Φεβρουαρίου, η διεθνής κοινότητα παρακολούθησε την οριστική λήξη της τελευταίας διμερούς συνθήκης μεταξύ της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών για τον περιορισμό των στρατηγικών πυρηνικών όπλων. Για πρώτη φορά εδώ και μισό αιώνα, οι δύο μεγαλύτερες πυρηνικές υπερδυνάμεις του πλανήτη βρίσκονται κυριολεκτικά χωρίς κανένα ενεργό, νομικά δεσμευτικό πλαίσιο ελέγχου των οπλοστασίων τους.
Αν και η Μόσχα έχει διαμηνύσει στο παρασκήνιο ότι προτίθεται να διατηρήσει μια φαινομενικά «υπεύθυνη» στάση και να συνεχίσει να τηρεί τα παλαιά όρια στις πυρηνικές κεφαλές, η εξίσωση παραμένει εκρηκτική. Η ρωσική διπλωματία έχει καταστήσει απολύτως σαφές ότι αυτή η αυτοσυγκράτηση ισχύει αυστηρά και μόνο υπό τον όρο ότι η Αμερική και η κυβέρνηση του Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, θα πράξουν ακριβώς το ίδιο. Η απουσία, ωστόσο, μιας νέας επίσημης συμφωνίας αναζωπυρώνει κατακόρυφα τον φόβο για μια νέα, ανεξέλεγκτη κούρσα εξοπλισμών, μετατρέποντας τον πλανήτη σε μια εν δυνάμει ωρολογιακή βόμβα.
Η «Εμπειρία» της Ουκρανίας και η Ενίσχυση του Στρατού
Πέραν του απόλυτου πυρηνικού εκβιασμού, ο Βλαντιμίρ Πούτιν φρόντισε να στείλει ένα εξίσου αυστηρό μήνυμα και για τις συμβατικές πολεμικές επιχειρήσεις. Αναφερόμενος ευθέως στον πόλεμο στην Ανατολική Ευρώπη –τον οποίο το Κρεμλίνο επιμένει να βαφτίζει ως «ειδική στρατιωτική επιχείρηση»–, δεσμεύτηκε για τη ραγδαία και συνεχή ενίσχυση τόσο του στρατού ξηράς όσο και του πολεμικού ναυτικού.
Σύμφωνα με τις εντολές του, η ρωσική πολεμική βιομηχανία καλείται να ενσωματώσει άμεσα την αιματηρή εμπειρία που αποκτήθηκε με τεράστιο κόστος στα ουκρανικά μέτωπα. Στόχος είναι η κατακόρυφη βελτίωση της ποιότητας, της επιχειρησιακής ετοιμότητας και της ταχύτατης κινητικότητας όλων των κλάδων των ενόπλων δυνάμεων, προκειμένου να ανταποκριθούν στις καταιγιστικές διεθνείς εξελίξεις.
Η ρητορική του Κρεμλίνου δεν αφήνει πλέον κανένα απολύτως περιθώριο για εφησυχασμό. Με τις διπλωματικές γέφυρες να καίγονται η μία μετά την άλλη και τα πυρηνικά όπλα να τίθενται στην απόλυτη κορυφή της εθνικής ατζέντας, η Ρωσία προετοιμάζεται ανοιχτά για μια μακροχρόνια, μετωπική αντιπαράθεση, έχοντας το δάχτυλο μονίμως πάνω στη σκανδάλη της στρατηγικής αποτροπής.
