Σε πρόστιμο 700.000 ευρώ κατέληξε μία αναφορά για θάνατο 14 ορνιθών στη Ρόδο, προκαλώντας έντονη νομική αντιπαράθεση και προσφυγή του πολίτη στη Δικαιοσύνη.

Το περιστατικό έλαβε χώρα στην Κρεμαστή Ρόδου στις 21 Ιουνίου του 2025, με τον άνδρα να διαπιστώνει ότι 14 όρνιθες από το κοτέτσι του ήταν νεκρές, με τον ίδιο να εκτιμά ότι ο θάνατός τους προήλθε από δηλητηρίαση.

Ο άνδρας προχώρησε σε καταγγελία για το συμβάν θεωρώντας υπεύθυνο τον συγγενή του που, όπως αναφέρεται, τάιζε κατά διαστήματα τα ζώα για να διευκολύνει όταν ο ιδιοκτήτης απουσίαζε στην εργασία του.

Η υπόθεση, όπως περιγράφεται, πήρε άμεσα διπλή τροχιά. Από τη μία ενεργοποιήθηκε ποινική διερεύνηση. Από την άλλη κινήθηκε διαδικασία διοικητικής κύρωσης με επίκληση του Ν. 4830/2021, οδηγώντας στην έκδοση πράξης βεβαίωσης παράβασης και επιβολής προστίμου από το Α.Τ. Ιαλυσού.

Κρίσιμο σημείο της αφήγησης είναι η δήλωση του μηνυτή συγγενή στις 16/7/2025 ότι ανακαλεί τη μήνυση και ότι δεν επιθυμεί την ποινική δίωξη, αφού, κατά τα αναφερόμενα, πείστηκε ότι ο καταγγελλόμενος δεν είχε σχέση με τον θάνατο των ζώων.

Οι αντιρρήσεις που υποβλήθηκαν την επομένη απορρίφθηκαν, με την αιτιολογία ότι εκκρεμεί το ποινικό σκέλος και ότι το ζήτημα θα επανεξεταστεί μετά την τελεσιδικία της δικαστικής απόφασης. Η θέση αυτή αποτελεί, σύμφωνα με την προσφυγή, εσωτερική αντίφαση: ενώ η διοίκηση αναγνωρίζει τη σημασία της ποινικής έκβασης, επιμένει στη βεβαίωση του ανώτατου προστίμου χωρίς αναστολή των συνεπειών του.

Κεντρικό σημείο της νομικής επιχειρηματολογίας αποτελεί και το ύψος της κύρωσης, το οποίο χαρακτηρίζεται ως εξοντωτικό και πλήρως δυσανάλογο. Επισημαίνεται ότι επελέγη το ανώτατο προβλεπόμενο ποσό ανά ζώο, χωρίς ειδική αιτιολογία που να δικαιολογεί τόσο βαριά κύρωση.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην παράλειψη προηγούμενης ακρόασης του πολίτη πριν από την έκδοση της πράξης επιβολής προστίμου. Όπως τονίζεται, σε υποθέσεις τόσο μεγάλης οικονομικής επιβάρυνσης, η ακρόαση δεν αποτελεί τυπική διαδικασία, αλλά θεμελιώδη εγγύηση νομιμότητας. Η έλλειψή της προβάλλεται ως λόγος ακυρότητας της πράξης και κατ’ επέκταση, των πράξεων βεβαίωσης και είσπραξης.

Παράλληλα, αμφισβητείται η ίδια η εφαρμογή του Ν. 4830/2021 στην προκειμένη περίπτωση. Στα δικόγραφα υποστηρίζεται ότι ο νόμος αφορά την προστασία ζώων συντροφιάς και ότι οι όρνιθες, ως οικόσιτα ζώα που εκτρέφονται για κάλυψη οικογενειακών αναγκών, δεν εμπίπτουν της συγκεκριμένης πρόβλεψης. Αν η υπαγωγή κριθεί εσφαλμένη, τίθεται ζήτημα νομιμότητας της κύρωσης από τη βάση της.

50.000 ευρώ πρόστιμο για κάθε όρνιθα

Όπως περιγράφεται στα δικόγραφα επιβλήθηκε πρόστιμο 50.000 ευρώ για κάθε όρνιθα και, για 14 όρνιθες, το συνολικό ποσό διαμορφώθηκε σε 700.000 ευρώ. Η αναφορά είναι σαφής ως προς το ό,τι επελέγη το ανώτατο προβλεπόμενο ποσό ανά ζώο, γεγονός που παρουσιάζεται ως εξοντωτικό και δυσανάλογο για τα πραγματικά δεδομένα της περίπτωσης.