Μια διάσταση της γεωπολιτικής σχέσης ανάμεσα σε Ηνωμένες Πολιτείες και Ρωσία αφορά μια παλαιότερη αναφορά περί του τι μπορεί να έχει προταθεί στο παρασκήνιο σχετικά με τη Βενεζουέλα και την Ουκρανία. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ΣΚΑΪ, η πρώην σύμβουλος του Λευκού Οίκου για θέματα Ρωσίας και Ευρώπης, Φιόνα Χιλ, είχε καταθέσει το 2019 στο Κογκρέσο ότι ρώσοι αξιωματούχοι είχαν αφήσει να εννοηθεί μια ιδέα περί αλλαγής σφαιρών επιρροής μεταξύ Βενεζουέλας και Ουκρανίας.
Η Χιλ είχε αναφέρει πως η Μόσχα φέρεται να υπαινίχθηκε, σε παρασκηνιακές συνομιλίες και μέσω δημοσιευμάτων σε ρωσικά μέσα ενημέρωσης, ότι θα μπορούσε να περιορίσει τη στήριξή της προς τον τότε πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες επέτρεπαν στη Ρωσία να έχει μεγάλη ελευθερία δράσης στην Ουκρανία, ουσιαστικά μια ιδέα ανταλλαγής «σφαιρών επιρροής».
Όπως είχε εξηγήσει η Χιλ, οι εν λόγω υπαινιγμοί δεν αποτελούσαν επίσημη ή ρητή πρόταση αλλά περισσότερο έναν διπλωματικό υπαινιγμό, με τον τότε Ρώσο πρέσβη στις ΗΠΑ Ανατόλι Αντόνοφ να κάνει επανειλημμένως «νύξεις» για το ενδεχόμενο αυτό, χωρίς να υπάρξει πραγματική συμφωνία.
Η ιδέα αυτή είχε διατυπωθεί στο πλαίσιο ακρόασης στο Κογκρέσο κατά την περίοδο της πρώτης θητείας του τότε προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όταν ο Λευκός Οίκος συντονιζόταν με συμμάχους για την αναγνώριση του ηγέτη της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα ως προσωρινού προέδρου. Σύμφωνα με την ίδια, έχει μεταφερθεί στον διεθνή διάλογο ότι «η Ουκρανία και η Βενεζουέλα δεν έχουν σχέση μεταξύ τους» και δεν πρέπει να θεωρηθούν συνδεδεμένες σε πολιτικό ή στρατηγικό επίπεδο.
Οι αναφορές αυτές έχουν αναζωπυρωθεί στη διεθνή ειδησεογραφία τις τελευταίες ημέρες, εν μέσω των πρόσφατων εξελίξεων στη Βενεζουέλα, όπου αμερικανικές δυνάμεις συνέλαβαν τον Μαδούρο σε μια στρατιωτική επιχείρηση, μεταφέροντας τη συζήτηση για τις σφαίρες επιρροής στο επίκεντρο της παγκόσμιας γεωπολιτικής.
Αν και ποτέ δεν καταγράφηκε επίσημη συμφωνία ανταλλαγής μεταξύ των κυβερνήσεων των ΗΠΑ και της Ρωσίας, η ιδέα αυτή έχει λειτουργήσει ως παράδειγμα των τρόπων με τους οποίους οι μεγάλες δυνάμεις ενίοτε εξετάζουν, ακόμη και υπονοώντας, στρατηγικές επιλογές στα περιθώρια της παραδοσιακής διπλωματίας, εντείνοντας συζητήσεις για το πώς η διεθνής πολιτική περί «σφαιρών επιρροής» μπορεί να επηρεάζει κρίσεις όπως αυτές στην Ουκρανία και τη Λατινική Αμερική.
