Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εκτόξευσαν περισσότερους από 3.000 πυραύλους ακριβείας στις πρώτες 36 ώρες της σύγκρουσης εναντίον του Ιράν, ανέφερε το περιοδικό Foreign Policy, ενώ το Ιράν έχει εκτοξεύσει 1.000 πυρομαχικά στην περιοχή.

Το περιοδικό εικάζει ότι οι ΗΠΑ προτίμησαν να χρησιμοποιήσουν διαφορετικούς τύπους πυραύλων για συγκεκριμένες αποστολές: πυραύλους ακινητοποίησης για αρχικές εκτοξεύσεις, πυρομαχικά κατά των ραντάρ, πυραύλους εδάφους για χρονικά ευαίσθητους στόχους και βόμβες ακριβείας. Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ διαθέτει κιτ καθοδήγησης και πυραύλους αέρος που μπορούν να παραχθούν σε μεγάλες ποσότητες και να φορτωθούν σε αεροσκάφη που είναι ικανά να πραγματοποιήσουν υψηλό ποσοστό εξόδων.

Η ταχεία δαπάνη προηγμένων πυρομαχικών κατά την αρχική φάση της σύγκρουσης υπογραμμίζει πόσο γρήγορα ο σύγχρονος πόλεμος μπορεί να εξαντλήσει τα αποθέματα όπλων ακριβείας, ανέφερε το Foreign Policy.

Τα σημεία συμφόρησης είναι συχνά εύκολο να τα παραβλέψει κανείς ή να τα αγνοήσει, όπως ένας προμηθευτής χαμηλότερου επιπέδου με έναν μόνο κλίβανο ή μια μικρής κλίμακας αλυσίδα εφοδιασμού πυραυλοκινητήρων που θα χρειαζόταν χρόνια για να επεκταθεί.

Το περιοδικό ανέφερε συγκεκριμένα παραδείγματα. Για παράδειγμα, ο πύραυλος BGM-109 Tomahawk χρησιμοποιεί τον στροβιλοκινητήρα F107, που παράγεται μόνο από την Williams International.

Ιρανός στρατιωτικός αξιωματικός: «Η πτώση του καθεστώτος είναι αναπόφευκτη»

Η Boeing είναι ο μόνος συναρμολογητής πυραύλων GBU-57 Massive Ordnance Penetrators. Μόνο 25 έχουν παραχθεί μέχρι σήμερα. Καθώς οι ΗΠΑ συνεχίζουν να εξαντλούν το πυραυλικό τους οπλοστάσιο με ανησυχητικό ρυθμό, θα πρέπει να είναι προσεκτικές ώστε να μην επιτρέψουν στην Κίνα να εκμεταλλευτεί αυτήν την κατάσταση και να επιτεθεί στην Ταϊβάν, ανέφερε η Foreign Policy.

Επικαλέστηκε μια έκθεση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών του 2023, η οποία ανέφερε ότι ο αμερικανικός στρατός θα εξαντλούσε τους πυραύλους εντός μιας εβδομάδας από μια σύγκρουση στα Στενά της Ταϊβάν. Ένα άλλο ζήτημα είναι η απώλεια περιουσιακών στοιχείων υψηλής αξίας.

Το περιοδικό επεσήμανε ότι η καταστροφή του ραντάρ AN/FPS-132 στο Κατάρ και του ραντάρ AN/TPS-59 στο Μπαχρέιν θα διαρκέσει πέντε έως οκτώ χρόνια και 12-24 μήνες για την επισκευή της, αντίστοιχα. Ένα σημαντικό εμπόδιο θα ήταν η προμήθεια των 77,3 κιλών γαλλίου που απαιτούνται και για τα δύο ραντάρ, εκ των οποίων η Κίνα ελέγχει το 98% της παγκόσμιας προμήθειας.

Το περιοδικό υποστήριξε ότι το βασικό μέτρο δεν είναι μόνο το πόσοι εκτοξευτές πυραύλων υπάρχουν στην αρχή του πολέμου, αλλά και το πόσο καιρό μπορούν να διαρκέσουν τα πυρομαχικά κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης και πόσο γρήγορα μπορούν να αντικατασταθούν.