Για το κόμμα Καρυστιανού και για κάποιες συγκρίσεις με άλλους που μπήκαν στην πολιτική παλιότερα απάντησε σήμερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών.
«Να κάνει πρώτα κόμμα, να δούμε τις θέσεις και τα στελέχη για να αντιπαρατεθούμε πολιτικά», απάντησε αρχικά ενώ όταν ερωτήθηκε αν μπορεί ένα συλλογικό τραύμα να αποτελέσει βατήρα για προσωπική ανέλιξη έδωσε την δική του εξήγηση.
Αναλυτικά όσα είπε:
Καταρχάς επειδή γίνονται πολλές ερωτήσεις, να κάνει πρώτα κόμμα, όπως έχει προαναγγείλει, να δούμε τις θέσεις του κόμματος αυτού, τα στελέχη του κόμματος αυτού για να αντιπαρατεθούμε πολιτικά. Ως προς αυτό που με ρωτήσατε, κοιτάξτε, επειδή διαβάζω και διάφορες αναλύσεις, έτσι περισπούδαστες διαφόρων αναλυτών, ειδικών και επί παντός επιστητού και κάνουν μάλιστα μια νομίζω σκόπιμη ταύτιση δύο διαφορετικών περιπτώσεων, είναι ένα πράγμα να μπαίνει κάποιος στην πολιτική λόγω προσωπικών ερεθισμάτων, μιας προσωπικής εμπειρίας, μιας προσωπικής δύσκολης στιγμής, μιας τραγωδίας προσωπικής και είναι ένα άλλο πράγμα να χρησιμοποιεί κάποιος το συλλογικό τραύμα, το συλλογικό πένθος, το πένθος και άλλων ανθρώπων για να προχωρήσει πολιτικά.
Και αυτό που λέω, τον διαχωρισμό, δεν το κάνω μόνο για την κυρία Καρυστιανού, τον κάνω γενικά, γιατί διαβάζω διάφορους αναλυτές που λένε «μα πως λέει» ο ομιλών, εν προκειμένω για εμένα, «ο Μαρινάκης», γράφουν «για την Καρυστιανού, όταν και άλλοι μετέτρεψαν το προσωπικό τους τραύμα σε μια ευκαιρία, αφορμή, έναυσμα, ερέθισμα για να βγουν μπροστά;». Μα όλοι όσοι μπαίνουν στην πολιτική μπαίνουν για κάποιους προσωπικούς λόγους, για να προσφέρουν, για να αποδείξουν ότι μπορούν, για να γίνει κάτι διαφορετικό, καθένας έχει τους λόγους του εν πάση περιπτώσει. Αυτό, λοιπόν, πρέπει να το διαχωρίσουμε.
Οφείλουμε να το διαχωρίσουμε, γιατί ζούμε στη χώρα της απόλυτης διαστρέβλωσης και της ύψιστης προσπάθειας προπαγάνδας. Άλλο πράγμα «μπαίνω για τους όποιους δικούς μου προσωπικούς λόγους» κι άλλο πράγμα μετατρέπω πραγματικά, τη λέω ξανά τη φράση, μπας και την καταλάβουν κάποιοι κακοπροαίρετοι, θεωρώ, «μετατρέπω το συλλογικό τραύμα σε βατήρα προσωπικής πολιτικής ανέλιξης». Έχουμε μια πλούσια γλώσσα, η οποία βγάζει ξεκάθαρα νοήματα.
