Η Μελόνι ζήτησε από τον Μακρόν να μεταθέσουν τη σύνοδο μετά τη σύνοδο των G7 στο Evian-les-Bains, που θα πραγματοποιηθεί από τις 15 έως τις 17 Ιουνίου, όπως δήλωσε Γάλλος διπλωμάτης στο POLITICO το Σάββατο.
Η Ιταλίδα πρωθυπουργός υπέβαλε το αίτημα στον Γάλλο πρόεδρο στις 12 Φεβρουαρίου στο πλαίσιο μια συνάντησης για την ανταγωνιστικότητα σε ένα βελγικό κάστρο, διευκρίνισε ο διπλωμάτης, απορρίπτοντας οποιαδήποτε σύνδεση της αναβολής με τις εντάσεις μεταξύ των δύο ηγετών νωρίτερα αυτή την εβδομάδα.
Η προγραμματισμένη σύνοδος στην Τουλούζη επρόκειτο να αποτελέσει μια σημαντική επίδειξη φιλίας Γαλλίας – Ιταλίας και να επιδιορθώσει τις τεταμένες διμερείς σχέσεις, συγκεντρώνοντας τους δύο ηγέτες και βασικούς υπουργούς για να συζητήσουν κοινές πολιτικές προτεραιότητες.
Μήνυμα Μακρόν μετά τον θάνατο 23χρονου ακροδεξιού: «Η βία δεν έχει θέση»
Γαλλία και Ιταλία δεν έχουν πραγματοποιήσει υψηλού επιπέδου διμερή σύνοδο από το 2020, όταν ο τότε Ιταλός πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε συναντήθηκε με τον Μακρόν στη Νάπολη. Η σύνοδος στην Τουλούζη θα ήταν η πρώτη μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Κουιρινάλε μεταξύ Ρώμης και Παρισιού και μετά την εκλογή της Μελόνι.
Ο Μακρόν και η Μελόνι έχουν συγκρουστεί σε διάφορα θέματα, από τη μετανάστευση μέχρι το κράτος δικαίου.
Οι εντάσεις αναζωπυρώθηκαν την περασμένη Πέμπτη, όταν ο Μακρόν επέκρινε τη Μελόνι για τη δήλωσή της σχετικά με τη δολοφονία του 23χρονου ακροδεξιού ακτιβιστή Κουέντιν Ντερανκ στη Λυών το περασμένο Σαββατοκύριακο, χαρακτηρίζοντας το γεγονός «πλήγμα για όλη την Ευρώπη».
Η Μελόνι δήλωσε «έκπληκτη» από την αντίδραση του Μακρόν, ξεκαθάρισε ότι δεν είχε σκοπό να παρέμβει στα εσωτερικά της Γαλλίας και επανέφερε προηγούμενες εντάσεις, όπως όταν η γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα παρακολουθεί το κράτος δικαίου στην Ιταλία λίγες ημέρες μετά τη νίκη της Μελόνι στις εκλογές.
Ταυτόχρονα, τις τελευταίες εβδομάδες η Μελόνι έχει έρθει όλο και πιο κοντά με τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, με τους δύο να πραγματοποιούν διμερή συνάντηση στη Ρώμη τον προηγούμενο μήνα και να υπερασπίζονται μια πιο φιλική προς το εμπόριο οικονομική ατζέντα, λιγότερο επικεντρωμένη στις γαλλικές πρωτοβουλίες «Made in Europe».
