Η Γηραιά Ήπειρος βρίσκεται σε μια κατάσταση «γεωπολιτικής ενηλικίωσης», η οποία όμως συνοδεύεται από έναν βαθύ, υπαρξιακό φόβο. Στο Μόναχο, η συζήτηση για το «de-risking» (απο-απεξάρτηση) δεν αφορά πλέον μόνο την Κίνα, αλλά και την ίδια την Ουάσιγκτον. Η Ευρώπη συνειδητοποιεί ότι η αμερικανική «ομπρέλα» έχει τρύπες και ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι έτοιμος να εκμεταλλευτεί κάθε χαραμάδα.
Τι κοινό έχουν η Μόνικα Λεβίνσκι, η Θάτσερ, ο Έλβις, η Σερ, ο Μπιλ Κόσμπι και ο Πάπας;
1. Η πυρηνική «ορφάνια» της Ευρώπης
Το πιο καυτό ζήτημα που κυριάρχησε στους διαδρόμους του Μονάχου είναι η πυρηνική αποτροπή. Για πρώτη φορά από τον Ψυχρό Πόλεμο, οι Ευρωπαίοι συζητούν δημόσια για μια δική τους πυρηνική ασπίδα, .
Η Πρόταση Μακρόν: Ο Γάλλος πρόεδρος κάλεσε σε διαβουλεύσεις για το πώς η γαλλική πυρηνική δύναμη μπορεί να συμβάλει στην ασφάλεια όλης της ΕΕ.
Το Κενό των ΗΠΑ: Με τη συνθήκη New START να πνέει τα λοίσθια και τη Μόσχα να ενισχύει το οπλοστάσιό της στην Αρκτική, η Ευρώπη φοβάται ότι οι ΗΠΑ του Τραμπ δεν θα ρισκάρουν μια πυρηνική σύγκρουση για να σώσουν μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.
2. Ο «σκιώδης πόλεμος» και οι δολιοφθορές
Ενώ τα κανόνια βροντούν στην Ουκρανία, ένας άλλος, αόρατος πόλεμος διεξάγεται ήδη σε ευρωπαϊκό έδαφος. Οι μυστικές υπηρεσίες προειδοποιούν για τετραπλασιασμό των ρωσικών δολιοφθορών (sabotage).
Υποθαλάσσια Καλώδια: Περισσότερα από 20 καλώδια επικοινωνιών στη Βαλτική και την Αρκτική έχουν υποστεί ζημιές, αφήνοντας χώρες όπως η Φινλανδία και η Εσθονία σε εγρήγορση.
Κυβερνοεπιθέσεις: Για πρώτη φορά το 2026, οι κυβερνοεπιθέσεις κατατάσσονται ως ο νούμερο ένα κίνδυνος για τα κράτη του G7, με στόχο τα ενεργειακά δίκτυα και τις υποδομές της ΕΕ.
Κοίταξαν τον θάνατο στα μάτια! Τα πρόσωπα του Καλαφατάκη και του Παπαδόπουλου "ζωντανεύουν" 82 χρόνια μετά
3. Η πίεση για Εκλογές και το «παζάρι» στην Ουκρανία
Ο Μάρκο Ρούμπιο, αν και προσπάθησε να φανεί ενωτικός, άφησε να εννοηθεί ότι η Ουάσιγκτον επιθυμεί ένα τέλος στον πόλεμο μέχρι το καλοκαίρι.
Το Δίλημμα του Ζελένσκι: Υπάρχουν έντονες φήμες ότι οι ΗΠΑ πιέζουν το Κίεβο να προκηρύξει εκλογέσ εν μέσω πολέμου (ίσως και μέσα στους επόμενους 3 μήνες), ως προϋπόθεση για τη συνέχιση της βοήθειας. Ο Ζελένσκι ανθίσταται, τονίζοντας ότι χωρίς κατάπαυση του πυρός και εγγυήσεις ασφαλείας, οι κάλπες είναι αδύνατες.
Η «Ανεκτή» Ειρήνη: Η φόρμουλα των ΗΠΑ για μια λύση «αποδεκτή από την Ουκρανία και ανεκτή από τη Ρωσία» τρομάζει τους Ευρωπαίους, καθώς μυρίζει de facto νομιμοποίηση της κατάληψης εδαφών.
4. Η στάση του Μάρκο Ρούμπιο: Μια «ηχηρή» σιωπή
Η παρουσία του Ρούμπιο στο Μόναχο περιγράφηκε ως «συμφιλιωτική, αλλά με τους όρους των ΗΠΑ». Η άρνησή του να καταδικάσει ονομαστικά τον Πούτιν για τον θάνατο του Ναβάλνι ή να στηρίξει δημόσια τις κατηγορίες των ευρωπαϊκών μυστικών υπηρεσιών για τις ρωσικές δολιοφθορές, έστειλε ένα μήνυμα στην Ευρώπη: «Είστε μόνοι σας σε αυτό».
Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, ωστόσο, φοβούνται ότι η πίεση της Ουάσιγκτον προς το Κίεβο για επιτάχυνση πολιτικών διαδικασιών, όπως η διεξαγωγή εκλογών μέσα στον πόλεμο, αποτελεί προοίμιο για πιο σκληρές απαιτήσεις συμβιβασμού απέναντι στη Ρωσία. Για την Ευρώπη, η ισορροπία είναι λεπτή: από τη μία, δεν μπορεί να αγνοήσει την ανάγκη μιας κάποιας συμφωνίας με τη Μόσχα· από την άλλη, δεν θέλει να νομιμοποιήσει μια ντε φάκτο αλλαγή συνόρων στην καρδιά της ηπείρου υπό την απειλή των όπλων. Σε αυτό το εύφλεκτο σκηνικό, η σχέση ΗΠΑ – Ρωσίας περνά μέσα από το Μόναχο, αλλά οι αποφάσεις που θα ληφθούν θα καθορίσουν την ασφάλεια της Ευρώπης για πολλά χρόνια.
